22 Haziran 2010 Salı

Sapına kadar yanlışa batmak mı yoksa ilk defa gün ışığına çıkmak mı…

Neden bu kadar çabuk büyüdüm anne…

“Gece geçmez gündüz olmaz

Can bu dünyaya dayanmaz

Neden…”

Neden içimdeki bu ağlama isteği? Anlam veremiyorum kendime, canım çok yanıyor… Neden? Ne olur biri söylesin, neden? Boğulmak üzereyim!

”…Deli kızım uyan!

Söylenenler yalan…”

Bütün hücrelerim uyuşmuş sanki hiçbir şeyi hissedemiyorum. Ne oluyor bana? Ne zaman bitecek midemdeki bulantı? Ve ne zaman gerçekten bakacaksın bana, bana bakarken beni göreceksin gerçekten?

“…Karlı dağların ardında biri yaşarmış

Bulut olur yağmur olur bize bakarmış

Hem yakın hem uzakmış

Yanakları al almış…”

Dokunulan her yer yanıyor! Yanıyor sönüyor yanıyor sönüyor, geriye izi kalıyor… Nefesim tükeniyor! Damarlarımda akan sensin ve yavaş yavaş beynime çıkıyorsun! Dur yapma, canımı acıtıyorsun!

“…Yerde oldum gökte oldum

Sormayın halim ah başım duman

Gönül uslanmayı bilmez, düşlerim

Gerçek, gerçeğim yalan…”

KIRGINIM... nedensiz…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder