Sen her geçen gün biraz daha uzaklaşırken,
nasıl durabilirim ki yerimde?
Artık rüyamda seni görmüyorum,
Seni hatırlatan şeylerden kaçıyorum.
Gitmek üzerine o kadar şey yazdım ki,
Anlamını yitirdi artık yazdıklarım
ama o acı var ya o acı,
geçmiyor işte...
Sonbahar hiç bu kadar kalleş olmamıştı.
İsyankarlığımı yıkadı geçti yağmur,
Gücümü savuruyor rüzgar,
Beynimde depremler...
Ayaklarımın altından geleceğim kayıyor sanki
de...
Bir sana dokunamıyor hiçbir doğa olayı!
İçimden bir seni alamıyorlar.
Ben bir seni yenemiyorum
Bir sen...
Kendini içkiye bile veremezsin.
Geçti sanırsın, unuttum sanırsın
ama susmaz o içindeki çığlık.
Sonra kendini boş boş camdan bakarken bulursun,
saat 4'e gelirken.
Sokak lambasının dibindeki poşete dikilir gözlerin
Şimdi bir patlasa dersin,
hikayeler yazarsın...
Sonra senin bile anlam veremediğin bir şekilde
bomba beyninde patlar ve
son geceniz gelir aklına yine...
Yan odadan nefesini bile duyarken yanına gidememenin acısını hissedersin,
bir kere daha ve
son olmadığını bilerek.
Son sarılışını düşünürsün,
boğazındaki düğümü yutuşunu,
ağlamayışını...
Elini son uzatışını,
tutmayışını...
İçin bir hoş olur ve sen gururundan
pişmanlık
diyemezsin!
Mesafelere bakarsın haritalardan,
bir işe yarayacakmış gibi.
Sadece yakınmış gibi geldiğinden belki...
Biletleri düşünürsün sonra,
Gidebilirmişsin gibi
Gelecekmiş gibi...
Basıp giderdim bu olgunluğum olmasa.
Çürümeye başlasam da...
Bitmez ki bu!
şeytan diyor ki bas git. Peki durduran ne, iyilik meleklerin mi, değil.
YanıtlaSilHer yere gidebilmiş sen, buna gidemiyorsun, nereye gitsen bir anlamı yok.
nereye gitsen faydası yok
YanıtlaSilne içersem içeyim
şişede durduğu gibi durmayacak
bozacak beni
yokluğu gibi...
evler havasız gelecek
duvarlar kalın
yatak soğuk
yemek tatsız
yollar kısa
zaman uzun
sonra uzuuuuuun bir of!
ama dağlar bana mısın demez...